Sistemul celor 7 Planuri de Existență ale Omului în Teozofie: Corpul Fizic, Astral, Eteric, Mental, Cauzal, Budhic și Atmic

 

Bine ați venit, dragi cititori,

 

Probabil mulți dintre voi sunteți conștienți că omul nu este format doar din dimensiunea fizică, conștiință și subconștient, așa cum se acceptă în general la nivelul percepției civilizației occidentale. De fapt, existența noastră se extinde pe șapte niveluri (deși unii adaugă mai multe sau le numesc puțin diferit, accentuând alte aspecte, de exemplu, corpul emoțional, care nu este inclus aici) – acestea sunt așa-numitele Planuri de Existență, aflate sub influența celor mai diverse forțe. În articolul de astăzi vă veți familiariza cu toate cele șapte Planuri ale Ființei și caracteristicile lor.

 

Teoria celor Șapte Planuri de Existență, ca sistem coerent și detaliat, a fost în mare măsură creată și perfecționată în Societatea Teozofică la sfârșitul secolului al XIX-lea și începutul secolului al XX-lea. Deși însăși ideea planurilor își are rădăcinile în filozofia vedică antică, în tradițiile yoghinilor indieni (în special în conceptul de kosha – cele cinci învelișuri) și chiar în Cabala, schema sistematică a celor șapte niveluri, cunoscută astăzi în Occident, a fost conturată de liderii teozofiei, precum Helena Blavatsky, Annie Besant și Charles W. Leadbeater. Ei au ordonat cunoștințele ezoterice ale Estului și Vestului, creând o ierarhie detaliată a evoluției Ființei și a conștiinței umane, care a devenit un pilon al ezoterismului occidental contemporan și al mișcării New Age.

 

1. Corpul Fizic și Planul Fizic

 

În teozofie, Planul Fizic este nivelul de Existență cel mai dens și cel mai ușor de perceput, cuprinzând întregul univers material. Existența sa este făcută posibilă de Planul Eteric, care acționează ca un șablon energetic mai subtil și nematerial, susținând forma fizică și viața. Acest Plan include toată materia – de la corpuri solide, la lichide, la gaze – și este guvernat de legile naturii, studiate de fizica modernă. Tocmai la acest nivel Conștiința se experimentează pe sine prin corpul fizic dens, care servește ca instrument pentru învățare, acțiune și simțire în spațiul tridimensional și timpul liniar. Planul Fizic real se împarte teozofic în șapte sub-niveluri, dintre care patru sunt vizibile (solide, lichide, gazoase), iar celelalte trei (eterice) sunt invizibile, dar esențiale pentru viață.

 

Acest nivel, în schema teozofică a evoluției, este ales ca sfera celei mai mari limitări, ceea ce înseamnă simultan cea mai mare posibilitate de creștere. Prin încarnări succesive pe Planul Fizic, sufletul individual (Ego) dobândește experiență, dezvoltând voința, împlinind karma și acumulând cunoștințe. Planul Fizic nu este doar o iluzie, ci o bază reală în care individul trebuie să se confrunte cu rezultatele acțiunii și consecințelor (Karmei). Acest nivel este fundamental, deoarece doar aici, prin interacțiunea corpului fizic cu lumea exterioară, sufletul poate exercita o influență tangibilă și poate atinge anumite etape ale evoluției spirituale care ar fi imposibile pe planurile mai subtile, superioare.

 

Planul Fizic este strâns legat de Corpul Eteric, care este „geamănul” nematerial al corpului fizic și aparține nivelului fizic. Corpul Eteric este responsabil pentru absorbția și distribuția energiei vitale (Prana) din cosmos către întregul corp fizic, asigurând fluxul de energie și sănătatea corpului fizic. Prin acest corp eteric, Planul Fizic se leagă și de Planul Astral (al emoțiilor), permițând emoțiilor și gândurilor să influențeze sănătatea fizică și starea de bine. Prin urmare, deși Planul Fizic este cel mai dens, el este un element extrem de important și cheie în ciclul de experiențe al sufletului individual.

 

2. Corpul Eteric și Planul Eteric

 

Planul Eteric (în engleză: The Etheric Plane sau Etheric Double), în teozofie și școlile ezoterice înrudite, este cel mai subtil sub-nivel al Planului Fizic, acționând ca o punte între materia densă și sferele superioare, mai subtile. El nu există separat, ci pătrunde și înconjoară toată materia fizică, servind ca matrice energetică a acesteia, adică „geamănul”. Acest plan este compus din materie eterică, mai subtilă decât gazul, dar încă atribuită universului fizic. Funcția sa cea mai importantă este absorbția și distribuția energiei vitale (Prana) din cosmos către întregul corp fizic. Planul Eteric este responsabil pentru vitalitate, regenerarea celulară și sănătatea fizică, iar tulburările sau lipsa de energie se manifestă direct ca boli fizice.

 

Planul Eteric funcționează ca un intermediar în transferul de energie. El transmite impulsurile de la planul astral (emoțional) și mental (al minții) către corpul fizic, precum și transmite senzațiile fizice către planurile superioare. Tocmai proprietățile Corpului Eteric (sau învelișului eteric) fac posibilă existența conștientă și viața în forma fizică. La acest nivel există sistemul chakrelor – centrele energetice principale care funcționează ca niște „vârtejuri”, prin care Prana pătrunde în corp și este distribuită. Planul Eteric este direct legat de toate senzațiile fizice, de aceea în practica ezoterică, întărirea și purificarea sa sunt esențiale pentru o sănătate mai bună și pentru susținerea creșterii spirituale.

 

Deși Planul Eteric este de obicei invizibil cu ochiul liber, el este numit uneori aura sănătății și poate fi perceput de o vedere excepțional de dezvoltată. Vibrațiile materiei eterice sunt strâns legate de timpul și spațiul fizic; Planul Eteric acționează ca un mecanism care materializează cauzele karmice (care apar pe Planul Cauzal superior) în manifestare fizică. I se atribuie și anumite fenomene parapsihologice, cum ar fi proiecția eterică (sau călătoriile în Corpul Eteric), deși Corpul Eteric în sine se dezintegrează relativ rapid după moartea fizică, spre deosebire de învelișurile superioare ale sufletului. Așadar, el este o parte inseparabilă și vitală a existenței fizice.

 

3. Planul Astral și Corpul Astral

 

Planul Astral (în engleză: Astral Plane), cunoscut în cosmologia ezoterică sub numele de Planul Emoțiilor sau Planul Dorințelor, este al doilea cel mai subtil nivel al Ființei, situat între Planul Eteric și cel Mental. Această sferă este domeniul tuturor emoțiilor, pasiunilor, dorințelor și poftelor puternice, pătrunzând lumea fizică. Din acest motiv, este considerat un nivel destul de haotic, care poate fi ușor confundat cu realitatea, deoarece energiile emoționale sunt aici foarte intense și capabile să creeze viziuni și experiențe impresionante, dar iluzorii. Tocmai pe Planul Astral au loc majoritatea viselor și viziunilor, iar vibrațiile sale sunt strâns legate de simțurile umane și de reacțiile momentane la mediu.

 

Expresia conștiinței umane la acest nivel este Corpul Astral (sau Învelișul Emoțional). Acest corp este direct responsabil pentru întreaga natură emoțională a omului, incluzând atât emoțiile distructive (frica, furia, invidia), cât și pe cele pozitive, dar încă legate de atașament (iubirea personală, bucuria). După moartea fizică, sufletul ajunge pe Planul Astral, unde are loc purificarea emoțională, numită a doua etapă a morții. În acest proces, dorințele și poftele lumești sunt lăsate în materia Astrală, pentru ca sufletul, devenind mai ușor, să poată continua ascensiunea către planurile mai liniștite și spiritual mai înalte, Mental și Cauzal.

 

Datorită naturii sale vibraționale, Planul Astral servește ca nivel de transmisie, prin care formele gând din Planul Mental capătă o încărcătură emoțională, care este apoi transmisă corpului fizic prin Planul Eteric. Proiecția Astrală este fenomenul prin care conștiința, împreună cu Corpul Astral, părăsește temporar corpul fizic pentru a călători în această lume a emoțiilor. Trebuie menționat că materia Planului Astral nu este veșnică; învelișul emoțional este creat pentru fiecare încarnare și se dezintegrează după un anumit timp după moartea fizică, odată ce și-a încheiat munca de purificare de atașamentele emoționale.

 

4. Planul Mental și Corpul Mental

 

Planul Mental, conform cosmologiei teozofice, este al treilea nivel subtil, situat deasupra Planurilor Fizic și Astral, funcționând ca sfera minții și a ideilor. Acesta este dimensiunea substanței gând, care pătrunde lumea fizică și este responsabil pentru toate procesele intelectuale – logica, analiza, planificarea, învățarea și memoria. Este mult mai subtil decât sfera astrală care guvernează emoțiile și este legat atât de gândurile concrete, cât și de cele abstracte. Datorită naturii sale, este împărțit în mod tradițional în două sub-niveluri: nivelul mental inferior, unde operează mintea de zi cu zi, logică, și nivelul superior, adesea numit Planul Cauzal, unde sunt procesate idei superioare, mai abstracte, legate de moștenirea karmică a sufletului.

 

Corespondentul uman la acest nivel este Corpul Mental (sau învelișul), care funcționează ca un generator de gânduri și un instrument de gândire. Tocmai Corpul Mental ne permite să creăm forme de gând complexe și să sistematizăm cunoștințele acumulate. El este neîncetat activ și, mai ales la nivelul inferior, este strâns legat de Corpul Astral emoțional, motiv pentru care gândirea zilnică este adesea colorată de emoții și dorințe. În timpul evoluției sufletului se urmărește purificarea acestui corp prin ascensiunea la nivelul superior, Cauzal. Această transformare permite detașarea de ideile personale și egoiste, și în schimb atingerea cunoașterii obiective, universale și a adevărurilor abstracte, pure.

 

Planul Mental este un mecanism cheie în procesul evoluției, deoarece prin el sufletul își prelucrează experiențele și este capabil să facă alegeri conștiente care determină apoi karma. Spre deosebire de emoțiile din Planul Astral, care pot fi haotice, energia Planului Mental este mai ordonată și direcționată, creând fundamentul pentru dezvoltarea spirituală. Planul Mental Superior, care funcționează ca „tezaur” al sufletului (Corpul Cauzal), stochează toată înțelepciunea și lecțiile acumulate din multe încarnări. Prin urmare, acest nivel marchează apogeul intelectului individual și este o punte către Intuția pură și Planul Budhic.

 

5. Planul Cauzal (al Cauzelor) și Corpul Cauzal

 

Planul Cauzal (în engleză: Causal Plane), în cosmologia teozofică și ezoterică, este al patrulea – și primul nivel cu adevărat spiritual – al ființei, adesea denumit Planul Mental Superior. Această sferă, numită după cuvântul Causa (cauză), este sălașul sufletului individual real (Ego), care dăinuie pe parcursul întregului ciclu de reîncarnări. Tocmai la acest nivel sunt stocate toate înregistrările karmice – adică semințele și cauzele tuturor experiențelor pe care sufletul va trebui să le trăiască în viitor pe nivelurile inferioare. Planul Cauzal este mult mai subtil decât planurile emoțional (astral) și logic (mental inferior), iar funcția sa este de a prelucra adevăruri universale, abstracte și intuiții care sunt independente de variabilitatea lumii materiale sau de emoțiile personale.

 

Corespondentul conștiinței umane la acest nivel este Corpul Cauzal (în engleză: Causal Body). Acesta este învelișul nemuritor al sufletului, care devine din ce în ce mai radiant și mai dezvoltat pe măsură ce sufletul progresează pe calea evoluției. Spre deosebire de învelișurile inferioare (fizic, eteric, astral și mental inferior), care se dezintegrează după fiecare moarte fizică, Corpul Cauzal rămâne. El acționează ca un „principiu al seminței spirituale” sau registru al individualității, acumulând toate trăsăturile pozitive, iubirea, înțelepciunea și lecțiile spirituale dobândite de-a lungul multor vieți.

 

La atingerea acestui nivel prin meditație profundă sau muncă spirituală, individul experimentează sentimentul adevăratei identități interioare, percepându-se nu ca o personalitate muritoare, ci ca un suflet în evoluție, care participă la marele proces evolutiv. Corpul Cauzal servește ca mijloc de transmitere care transferă voința și scopurile Planurilor Superioare (Budhic, Atmic) către Planul Mental și mai jos. Acesta este un instrument cheie al evoluției, al cărui scop final este să devină un vas de lumină, purificarea completă a karmei și unirea cu sfera ființei încă și mai înaltă, Budhică (Intuitivă).

 

6. Planul Budhic și Corpul Budhic

 

Planul Budhic (în engleză: Buddhi Plane), cunoscut și sub numele de Planul Intuiției, este al cincilea nivel ca subtilitate în cosmologia teozofică, situat deasupra Planului Cauzal (Mental Superior). Acest Plan reprezintă intuiția pură, înțelepciunea spirituală și iubirea universală, transcendenând orice gândire logică sau atașament emoțional. Este sfera în care sufletul începe să înțeleagă unitatea esențială a tuturor formelor de viață și integritatea întregii existențe, iar diferențele care par atât de tangibile pe planurile inferioare dispar complet. Planul Budhic este o punte directă către cea mai înaltă Ființă Spirituală și este una dintre acele stări de conștiință în care se poate experimenta manifestarea Divinității.

 

Corespondentul uman la acest nivel este Corpul Budhic (în engleză: Buddhic Body). Acesta este extrem de subtil, radiant și nedefinit. Corpul Budhic este acel element al învelișului spiritual care permite sufletului să experimenteze cea mai înaltă beatitudine (Ananda) și iubirea pură, necondiționată. Acesta este sufletul eliberat de limitările ego-ului, unde individualitatea (nivelul Cauzal) se unește cu universalitatea. Corpul Budhic acționează ca un receptor al intuiției, capabil să perceapă Adevărul instantaneu, fără procesul de gândire necesar pe Planul Mental.

 

În cursul evoluției spirituale, un Corp Budhic pe deplin dezvoltat simbolizează atingerea discernământului și plenitudinea înțelepciunii, permițând sufletului să îi ghideze pe alții. Când sufletul unește complet Planul Cauzal și cel Budhic, devine cunoscut sub numele de Monadă – manifestarea Spiritului Divin. Atingerea completă a Corpului Budhic înseamnă eliberarea (Moksha) din ciclul reîncarnărilor. Deși acest nivel este practic inaccesibil omului obișnuit, este scopul final al Călătoriei spirituale, destinat tuturor celor care aspiră la unitatea cu Conștiința Divină.

 

7. Planul Atmic și Corpul Atmic

 

Planul Atmic (în engleză: Atmic Plane), numit și Planul Spiritului, este al șaselea nivel, excepțional de subtil și înalt în ierarhia teozofică, situat direct deasupra Planului Budhic (al Intuiției). Acest nivel reprezintă Voința Divină și Spiritul suprem (Atman) – scânteia individualizată a Divinității, care este esența fiecărei ființe vii. Planul Atmic este etern și neschimbător, reflectând liniștea absolută a Ființei și conștiința pură, non-duală.

 

La acest nivel, aspectul individual, Corpul Atmic (în engleză: Atmic Body), este cea mai pură manifestare a voinței și puterii spirituale. Nu este un corp în sensul tradițional, ci mai degrabă un înveliș al Spiritului pur, destinat să exprime voința și scopul Divin. Când sufletul se unește complet cu Planul Budhic, atinge proprietățile Planului Atmic – libertatea absolută și independența Divină de limitările nivelurilor inferioare. Corpul Atmic, lucrând în combinație cu Corpul Budhic, formează Monada – Trinitatea nemuritoare a Spiritului-Sufletului, care este adevărata identitate a omului.

 

Planul Atmic este nivelul final al dezvoltării individuale, înainte de a trece la Planul Logosului (Monadic), nivelul Ființei universale. Evoluția spirituală atinge apogeul atunci când conștiința stăpânește pe deplin Planul Atmic, devenind un sprijin activ al Voinței Divine în univers. La acest nivel nu mai există voință personală, ci doar realizarea Scopului Divin. Acesta este starea supremă pe care o conștiință individuală o poate atinge în ciclul încarnărilor.

 

Sufletul Rebel (Sufletul Rebel)

Inimese 7 Olemise Plaani süsteem teosoofias: Füüsiline, Astraalne, Eeterlik, Menttaalne, Kausaalne, Budhiline ja Atmiline keha

Tere tulemast, kallid lugejad!

 

Kindlasti paljud teist teavad, et inimene ei koosne ainuüksi füüsilisest dimensioonist, teadvusest ja alateadvusest, nagu Lääne tsivilisatsiooni tajutasandil üldiselt arvatakse. Tegelikult ulatub meie eksistents seitsmele tasandile (kuigi mõned lisavad neid rohkem või nimetavad neid veidi teisiti, rõhutades teisi aspekte, näiteks emotsionaalkeha, mida siin ei käsitleta) – neid nimetatakse Olemise Plaanideks ehk Tasanditeks, mis alluvad kõikvõimalikele jõududele. Tänases artiklis tutvute kõigi seitsme Olemise Plaaniga ja nende iseloomulike tunnustega.

 

Seitsme Olemise Plaanide teooria, kui terviklik ja detailne süsteem, loodi ja töötati suures osas välja Teosoofia Seltsis 19. ja 20. sajandi vahetusel. Kuigi plaanide idee ise juurdub iidses veedalikus filosoofias, India joogide traditsioonides (eriti koša – viie kesta – kontseptsioonis) ja isegi Kabalas, kujundas läänemaailmas tänapäeval tuntud süstemaatilise seitsme tasandi skeemi teosoofia juhid, nagu Helena Blavatsky, Annie Besant ja Charles W. Leadbeater. Nad korrastasid Ida ja Lääne esoteerilised teadmised, luues detailse hierarhia Olemise ja inimteadvuse evolutsioonist, mis sai kaasaegse Lääne esoteerika ja New Age'i liikumise tugisambaks.

 

1. Füüsiline Keha ja Füüsiline Plaan

 

Teosoofias on Füüsiline Plaan Olemise kõige tihedam ja kergemini tajutav tasand, mis hõlmab kogu materiaalse universumi. Selle olemasolu teeb võimalikuks Eeterlik Plaan, mis toimib peenema ja immateriaalse energiamallina, toetades füüsilist vormi ja elu. See plaan haarab endasse kogu mateeria – tahketest ainetest vedelike ja gaasideni – ning seda valitsevad loodusseadused, mida uurib kaasaegne füüsika. Just sellel tasandil kogeb Teadvus ennast läbi tiheda füüsilise keha, mis teenib vahendina õppimiseks, tegutsemiseks ja tajumiseks kolmemõõtmelises ruumis ja lineaarses ajas. Tegelik Füüsiline Plaan jaguneb teosoofiliselt seitsmeks alatandiks, millest neli on nähtavad (tahke, vedel, gaasiline) ja ülejäänud kolm (eeterlikud) on nähtamatud, kuid eluks üliolulised.

 

Evolutsiooni teosoofilises skeemis on see tasand valitud suurima piirangu sfääriks, mis samal ajal tähendab suurimat kasvupotentsiaali. Järjestikuste inkarnatsioonide kaudu Füüsilisel Plaanil omandab individuaalne hing (Ego) kogemusi, arendades tahet, täites karmat ja kogudes teadmisi. Füüsiline Plaan ei ole pelgalt illusioon, vaid reaalne baas, kus indiviid peab silmitsi seisma tegevuse ja tagajärgede (Karma) tulemustega. See tasand on fundamentaalne, sest ainult siin, füüsilise keha interaktsiooni kaudu välismaailmaga, saab hing avaldada käegakatsutavat mõju ja saavutada teatud vaimse evolutsiooni etappe, mis oleksid võimatud peenemates, kõrgemates plaanides.

 

Füüsiline Plaan on tihedalt seotud Eeterkeha (Eeterilise kehaga), mis on füüsilise keha immateriaalne „kaksik“ ja kuulub füüsilisele tasandile. Eeterkeha vastutab elujõu (Prana) absorbeerimise ja jaotamise eest kosmosest kogu füüsilisse kehasse, tagades energiavoolu ja füüsilise keha tervise. Selle eeterkeha kaudu ühendub Füüsiline Plaan ka Astraalplaaniga (emotsioonid), võimaldades emotsioonidel ja mõtetel mõjutada füüsilist tervist ja heaolu. Seega, kuigi Füüsiline Plaan on kõige tihedam, on see ülioluline ja võtmeelement individuaalse hinge kogemuste tsüklis.

 

2. Eeterkeha ja Eeterlik Plaan

 

Eeterlik Plaan (ingl. The Etheric Plane või Etheric Double) on teosoofias ja seotud esoteerilistes koolides Füüsilise Plaani kõige peenem alatand, mis toimib sillana tiheda mateeria ja kõrgemate, peenemate sfääride vahel. See ei eksisteeri eraldi, vaid imbub läbi ja ümbritseb kogu füüsilist mateeriat, teenides selle energiamatriisina ehk „kaksikuna“. See plaan koosneb eeterlikust mateeriast, mis on peenem kui gaas, kuid kuulub siiski füüsilisse universumisse. Selle kõige olulisem funktsioon on elujõu (Prana) absorbeerimine ja jaotamine kosmosest kogu füüsilisse kehasse. Eeterlik Plaan vastutab vitaalsuse, rakkude uuenemise ja füüsilise tervise eest ning selle häired või energiapuudus väljenduvad otseselt füüsiliste haigustena.

 

Eeterlik Plaan toimib energiakandjana. See kannab impulsse astraalselt (emotsionaalselt) ja mentaalselt (mõistuse) plaanilt füüsilisse kehasse, samuti edastab füüsilised aistingud kõrgematele plaanidele. Just Eeterkeha (või eeterliku kesta) omadused võimaldavad teadlikku eksistentsi ja elu füüsilises vormis. Sellel tasandil eksisteerib tšakrate süsteem – peamised energiakeskused, mis toimivad „keeristena“, mille kaudu Prana kehasse siseneb ja jaotatakse. Eeterlik Plaan on otseselt seotud kõigi füüsiliste aistingutega, mistõttu selle tugevdamine ja puhastamine on esoteerilises praktikas parema tervise ja vaimse kasvu toetamiseks ülioluline.

 

Kuigi Eeterlik Plaan on tavaliselt palja silmaga nähtamatu, nimetatakse seda vahel tervise auraks ja seda saab tajuda eriti arenenud nägemisega. Eeterliku mateeria vibratsioonid on tihedalt seotud füüsilise aja ja ruumiga; Eeterlik Plaan toimib mehhanismina, mis realiseerib karmalised põhjused (mis tekivad kõrgemal Kausaalplaanil) füüsilises ilmingus. Sellele omistatakse ka teatud parapsühholoogilised nähtused, nagu eeterprojektioon (või rändamine Eeterkehas), kuigi Eeterkeha ise laguneb suhteliselt kiiresti pärast füüsilist surma, vastupidiselt hinge kõrgematele kestadele. Seega on see lahutamatu ja eluliselt tähtis osa füüsilisest eksistentsist.

 

3. Astraalplaan ja Astraalkeha

 

Astraalplaan (ingl. Astral Plane), mis on esoteerilises kosmoloogias tuntud Emotsioonide Plaanina või Iha Plaanina, on Olemise teine kõige peenem tasand, mis asub Eeterliku ja Mentalse Plaani vahel. See sfäär on kõigi emotsioonide, kirgede, ihade ja tugevate soovide domeen, mis imbub läbi füüsilise maailma. Seetõttu peetakse seda üsna kaootiliseks tasandiks, mida on lihtne tegelikkusega segamini ajada, kuna emotsionaalsed energiad on siin väga intensiivsed ja suutelised looma muljetavaldavaid, kuid petlikke nägemusi ja kogemusi. Just Astraalplaanil toimub enamik unenägudest ja visioonidest ning selle vibratsioonid on tihedalt seotud inimese meelte ja hetkeliste reaktsioonidega ümbritsevale keskkonnale.

 

Inimese teadvuse väljendus sellel tasandil on Astraalkeha (või Emotsionaalne Kest). See keha vastutab otseselt kogu inimese emotsionaalse olemuse eest, hõlmates nii destruktiivseid emotsioone (hirm, viha, kadedus) kui ka positiivseid, kuid siiski kiindumusega seotud emotsioone (isiklik armastus, rõõm). Pärast füüsilist surma suundub hing Astraalplaanile, kus toimub emotsionaalne puhastumine, mida nimetatakse surma teiseks etapiks. Selles protsessis jäetakse maapealsed ihad ja kired Astraalsetesse ainetesse, et hing, muutudes kergemaks, saaks jätkata tõusmist rahulikumatele ja vaimselt kõrgematele Mentalsele ja Kausaalplaanile.

 

Oma vibratsioonilise olemuse tõttu teenib Astraalplaan ülekandetasandina, mille kaudu Mentalse Plaani mõttevormid omandavad emotsionaalse laengu, mis edastatakse füüsilisse kehasse Eeterliku Plaani kaudu. Astraalprojektsioon on nähtus, kus teadvus koos Astraalkehaga ajutiselt lahkub füüsilisest kehast, et selles emotsioonide maailmas rännata. Tuleb märkida, et Astraalplaani mateeria ei ole igavene; emotsionaalne kest luuakse iga inkarnatsiooni jaoks ja laguneb teatud aja möödudes pärast füüsilist surma, kui selle töö emotsionaalsetest kiindumustest puhastamisel on lõppenud.

 

4. Menttasand ja Mentkeha

 

Menttasand (ingl. Mental Plane), teosoofilise kosmoloogia järgi, on kolmas, peen tasand, mis asub Füüsilise ja Astraalse Plaani kohal, toimides mõistuse ja ideede sfäärina. See on mõtlemisaine dimensioon, mis imbub läbi füüsilise maailma ja vastutab kõigi intellektuaalsete protsesside eest – loogika, analüüs, planeerimine, õppimine ja mälu. See on oluliselt peenem kui emotsioone valitsev astraalsfäär ning on seotud nii konkreetsete kui ka abstraktsete mõtetega. Oma olemuse tõttu jaguneb see traditsiooniliselt kaheks alatandiks: madalam mentaalne tase, kus toimib igapäevane, loogiline mõistus, ja kõrgem tase, mida sageli nimetatakse Kausaalplaaniks, kus töödeldakse kõrgemaid, abstraktsemaid ideid, mis on seotud hinge karmalise pärandiga.

 

Inimese vastand sellel tasandil on Mentkeha (või kest), mis funktsioneerib mõttegeneraatori ja mõtlemisvahendina. Just Mentkeha võimaldab meil luua keerulisi mõttevorme ja süstematiseerida kogutud teadmisi. See on pidevalt aktiivne ja, eriti madalamal tasandil, tihedalt seotud emotsionaalse Astraalkehaga, mistõttu igapäevane mõtlemine on sageli emotsioonide ja ihadega värvitud. Hinge evolutsiooni ajal püütakse seda keha puhastada tõustes kõrgemale, Kausaalsele tasandile. See transformatsioon võimaldab eralduda isiklikest ja egoistlikest ideedest ning selle asemel saavutada objektiivne, universaalne teadmine ja abstraktsed, puhtad tõed.

 

Menttasand on evolutsiooniprotsessis võtmetähtsusega mehhanism, sest selle kaudu töötleb hing oma kogemusi ja suudab teha teadlikke valikuid, mis seejärel määravad karma. Erinevalt Astraalplaani emotsioonidest, mis võivad olla kaootilised, on Menttasandi energia korrastatum ja suunatum, luues aluse vaimsele arengule. Kõrgem Menttasand, mis toimib hinge „varakambrina“ (Kausaalne Keha), säilitab kogu kogutud tarkuse ja õppetunnid mitmetest inkarnatsioonidest. Seega tähistab see tase individuaalse intellekti tippu ja on sillaks puhtale Intuitsioonile ja Budhiplaanile.

 

5. Kausaalplaan (Põhjuslik Plaan) ja Kausaalne Keha

 

Kausaalplaan (ingl. Causal Plane), teosoofilises ja esoteerilises kosmoloogias, on neljas – ja esimene tõeliselt vaimne – olemise tase, mida sageli kirjeldatakse kui Kõrgemat Menttasandit. See sfäär, mis on nimetatud sõna Causa (põhjus) järgi, on tegeliku individuaalse hinge (Ego) asupaik, mis püsib kogu reinkarnatsioonitsükli vältel. Just sellel tasandil säilitatakse kõik karmalised kirjed – see tähendab seemned ja põhjused kõigile kogemustele, mida hing peab tulevikus madalamatel tasanditel läbi elama. Kausaalplaan on tunduvalt peenem kui emotsionaalsed (astraalsed) ja loogilised (madalamad mentaalsed) plaanid ning selle funktsioon on töödelda universaalseid, abstraktseid tõdesid ja intuitiivseid teadmisi, mis on sõltumatud materiaalse maailma muutlikkusest või isiklikest emotsioonidest.

 

Inimese teadvuse vastand sellel tasandil on Kausaalne Keha (ingl. Causal Body). See on hinge surematu kest, mis muutub järjest säravamaks ja arenenumaks, kui hing evolutsiooniteel edasi liigub. Erinevalt madalamatest kestadest (füüsiline, eeterlik, astraalne ja madalam mentaalne), mis lagunevad pärast iga füüsilist surma, Kausaalne Keha jääb püsima. See toimib „vaimse seemne põhimõttena“ või individuaalsuse registrina, kogudes kokku kõik positiivsed omadused, armastuse, tarkuse ja vaimsed õppetunnid, mis on omandatud paljude elude jooksul.

 

Selle tasandi saavutamisel sügava meditatsiooni või vaimse töö kaudu kogeb indiviid tõelise sisemise identiteedi tunnet, tajudes ennast mitte kui surelikku isiksust, vaid kui arenevat hinge, mis osaleb suures evolutsiooniprotsessis. Kausaalne Keha teenib ülekandevahendina, mis kannab Kõrgemate Plaanide (Budhi, Atmiline) tahet ja eesmärke Menttasandile ja allapoole. See on evolutsiooni võtmetähtsusega tööriist, mille lõppeesmärk on saada valguse anumaks, karma täielik puhastamine ja ühinemine veelgi kõrgema, Budhilise (Intuitiivse) olemise sfääriga.

 

6. Budhiplaan ja Budhikeha

 

Budhiplaan (ingl. Buddhi Plane), tuntud ka Intuitsiooni Plaanina, on teosoofilises kosmoloogias peenuselt viies tasand, mis asub Kausaalplaani (Kõrgema Menttasandi) kohal. See plaan esindab puhast intuitisiooni, vaimset tarkust ja universaalset armastust, ületades igasuguse loogilise mõtlemise või emotsionaalse kiindumuse. See on sfäär, kus hing hakkab mõistma kõigi eluvormide põhilist ühtsust ja kogu eksistentsi terviklikkust, ning erinevused, mis madalamatel plaanidel tunduvad nii käegakatsutavad, kaovad täielikult. Budhiplaan on otsene sild kõrgeima Vaimse Olemise juurde ja on üks neist teadvuse seisunditest, kus on võimalik kogeda Jumalikkuse ilminguid.

 

Inimese vastand sellel tasandil on Budhikeha (ingl. Buddhic Body). See on ülipeen, särav ja määratlematu. Budhikeha on see vaimse kesta element, mis võimaldab hingel kogeda kõrgeimat õndsust (Ananda) ja puhast, tingimusteta armastust. See on ego piirangutest vaba hing, kus individuaalsus (Kausaalne tase) ühineb universaalsusega. Budhikeha toimib intuitsiooni vastuvõtjana, suutes koheselt tajuda Tõde ilma Menttasandil nõutava mõtteprotsessita.

 

Vaimse evolutsiooni käigus sümboliseerib täielikult arenenud Budhikeha ülevaate saavutamist ja tarkuse täiuslikkust, võimaldades hingel teisi juhtida. Kui hing ühendab täielikult Kausaalplaani ja Budhiplaani, saab see tuntuks kui Monad – Jumaliku Vaimu ilming. Budhikeha täielik saavutamine tähendab vabanemist (Mokša) reinkarnatsioonitsüklist. Kuigi see tase on keskmisele inimesele praktiliselt kättesaamatu, on see vaimse Teekonna lõppeesmärk, mis on määratud kõigile, kes püüdlevad ühtsuse poole Jumaliku Teadvusega.

 

7. Atmiplaan ja Atmikeha

 

Atmiplaan (ingl. Atmic Plane), mida nimetatakse ka Vaimu Plaaniks, on kuues, erakordselt peen ja kõrge tase teosoofilises hierarhias, mis asub vahetult Budhiplaani (Intuitsiooni) kohal. See tase esindab Jumaliku Tahet ja kõrgeimat Vaimu (Atmanit) – Jumalikkuse individualiseeritud sädet, mis on iga elusolendi essents. Atmiplaan on igavene ja muutumatu, peegeldades Olemise absoluutset rahu ja puhast, mitte-dualistlikku teadvust.

 

Sellel tasandil on individuaalne aspekt, Atmikeha (ingl. Atmic Body), vaimse tahte ja väe kõige puhtam ilming. See ei ole keha traditsioonilises mõttes, vaid pigem puhta Vaimu kest, mis on loodud Jumaliku tahte ja eesmärgi väljendamiseks. Kui hing ühineb täielikult Budhiplaaniga, saavutab see Atmiplaani omadused – absoluutse vabaduse ja Jumaliku sõltumatuse madalamate tasandite piirangutest. Atmikeha, tegutsedes koos Budhikehaga, loob Monadi – Vaimu-Hinge surematu Kolmainsuse, mis on inimese tõeline identiteet.

 

Atmiplaan on individuaalse arengu lõplik tase, enne üleminekut Logose (Monaadiline) Plaanile, universaalse Olemise tasandile. Vaimne evolutsioon saavutab oma haripunkti, kui teadvus täielikult valdab Atmiplaani, muutudes aktiivseks Jumaliku Tahte toeks universumis. Sellel tasandil puudub isiklik tahe, vaid toimub üksnes Jumaliku Eesmärgi realiseerimine. See on kõrgeim seisund, mille individuaalne teadvus võib inkarnatsioonitsükli jooksul saavutada.

 

Mässumeelne Hing (Mässumeelne Hing)

Septiņu eksistences plānu sistēma teozofijā: Fiziskais, Ēteriskais, Astrālais, Mentālais, Kauzālais, Budhiskais un Atmiskais ķermenis

 

Sveiki, dārgie lasītāji,

 

Droši vien daudzi no jums apzinās, ka cilvēks nav veidots tikai no fiziskās dimensijas, apziņas un zemapziņas, kā to pieņem Rietumu civilizācijas uztveres līmenī. Būtībā mūsu eksistence aptver septiņus līmeņus (lai gan daži tiem pievieno vēl citus vai dēvē esošos atšķirīgos vārdos, akcentējot citus aspektus, piemēram, emocionālo ķermeni, kas šeit netiks iekļauts) – tie ir tā sauktie Eksistences Plāni, kurus ietekmē visdažādākie spēki. Šodienas rakstā jūs iepazīsieties ar visiem septiņiem Būtības Plāniem un to raksturojumu.

 

Septiņu Eksistences Plānu teorija kā saskaņota un detalizēta sistēma lielā mērā tika radīta un pilnveidota Teozofijas biedrībā 19. gadsimta beigās un 20. gadsimta sākumā. Lai gan pati plānu ideja sakņojas senajā vēdiskajā filozofijā, Indijas jogu tradīcijās (īpaši koša – piecu apvalku – koncepcijā) un pat Kabalā, sistemātisko septiņu līmeņu shēmu, kāda tā pazīstama Rietumos, veidoja tādi teozofijas līderi kā Helēna Blavatska, Annija Bezanta un Čārlzs V. Līdbeiters. Viņi sistematizēja Austrumu un Rietumu ezotēriskās zināšanas, radot detalizētu Būtības un cilvēka apziņas evolūcijas hierarhiju, kas kļuva par mūsdienu Rietumu ezotērikas un New Age kustības balstu.

 

1. Fiziskais Ķermenis un Fiziskais Plāns

 

Teozofijā Fiziskais Plāns ir visblīvākais un visvieglāk uztveramais Būtības līmenis, kas aptver visu materiālo Visumu. Tā pastāvēšanu nodrošina Ēteriskais Plāns, kas darbojas kā smalkāks un nemateriāls enerģijas šablons, uzturot fizisko formu un dzīvību. Šis plāns ietver visu matēriju – no cietvielām, caur šķidrumiem, līdz gāzēm – un to pārvalda dabas likumi, kurus pēta mūsdienu fizika. Tieši šajā līmenī Apziņa pieredz sevi caur blīvu fizisko ķermeni, kas kalpo kā instruments mācībām, darbībai un sajūtām trīsdimensiju telpā un lineārā laikā. Patiesais Fiziskais Plāns teozofiski iedalās septiņos apakšlīmeņos, no kuriem četri ir redzami (cietie, šķidrumi, gāzes), bet pārējie trīs (ēteriskie) ir neredzami, taču vitāli svarīgi dzīvībai.

 

Šis līmenis, teozofiskajā evolūcijas shēmā, ir izvēlēts kā lielākā ierobežojuma sfēra, kas vienlaikus nozīmē arī lielāko izaugsmes iespēju. Caur atkārtotām inkarnācijām Fiziskajā Plānā, individuālā dvēsele (Ego) iegūst pieredzi, caur kuru attīsta gribu, realizē karmu un uzkrāj zināšanas. Fiziskais Plāns nav tikai ilūzija, bet gan reāla bāze, kurā indivīdam ir jāsaskaras ar darbības un seku (Karmas) rezultātiem. Šis līmenis ir fundamentāls, jo tikai šeit, caur fiziskā ķermeņa mijiedarbību ar ārējo pasauli, dvēsele var radīt taustāmu ietekmi un sasniegt noteiktus garīgās evolūcijas posmus, kas nebūtu iespējami smalkākajos, augstākajos plānos.

 

Fiziskais Plāns ir cieši saistīts ar Ēterisko Ķermeni, kas ir nemateriāls fiziskā ķermeņa „dvīnis” un pieder fiziskajam līmenim. Ēteriskais Ķermenis ir atbildīgs par dzīvības enerģijas (Prānas) absorbēšanu un izplatīšanu no kosmosa visam fiziskajam ķermenim, nodrošinot enerģijas plūsmu un fiziskā ķermeņa veselību. Caur šo ēterisko ķermeni Fiziskais Plāns savienojas arī ar Astrālo Plānu (emocijām), ļaujot emocijām un domām ietekmēt fizisko veselību un labsajūtu. Tādējādi, lai gan Fiziskais Plāns ir visblīvākais, tas ir ārkārtīgi svarīgs un būtisks elements individuālās dvēseles pieredzes ciklā.

 

2. Ēteriskais Ķermenis un Ēteriskais Plāns

 

Ēteriskais Plāns (angļu val. The Etheric Plane vai Etheric Double) teozofijā un saistītajās ezotēriskajās skolās ir Fiziskā Plāna visizsmalcinātākais apakšlīmenis, kas darbojas kā tilts starp blīvo matēriju un augstākajām, smalkākajām sfērām. Tas nepastāv atsevišķi, bet caurstrāvo un aptver visu fizisko matēriju, kalpojot kā tās enerģētiskā matrica jeb „dvīnis”. Šis plāns sastāv no ēteriskās matērijas, kas ir smalkāka par gāzi, taču joprojām tiek pieskaitīta fiziskajam Visumam. Tā vissvarīgākā funkcija ir absorbēt un izplatīt dzīvības enerģiju (Prānu) no kosmosa visam fiziskajam ķermenim. Ēteriskais Plāns atbild par vitalitāti, šūnu atjaunošanos un fizisko veselību, un tā traucējumi vai enerģijas trūkums tieši izpaužas kā fiziskas slimības.

 

Ēteriskais Plāns darbojas kā enerģijas pārvades starpnieks. Tas pārnes impulsus no astrālā (emocionālā) un mentālā (prāta) plāna uz fizisko ķermeni, kā arī nodod fiziskās sajūtas augstākajiem plāniem. Tieši Ēteriskā Ķermeņa (vai ēteriskā apvalka) īpašības ļauj notikt apziņai un dzīvībai fiziskajā formā. Šajā līmenī pastāv čakru sistēma – galvenie enerģētiskie centri, kas darbojas kā „virpuļi”, caur kuriem Prāna ieplūst ķermenī un tiek izplatīta. Ēteriskais Plāns ir tieši saistīts ar visām fiziskajām sajūtām, tāpēc ezotēriskajā praksē tā stiprināšana un attīrīšana ir būtiska labākai veselībai un garīgās izaugsmes atbalstam.

 

Lai gan Ēteriskais Plāns parasti nav redzams ar neapbruņotu aci, to dēvē par veselības auru un to var uztvert ar īpaši attīstītu redzi. Ēteriskās matērijas vibrācijas ir cieši saistītas ar fizisko laiku un telpu; Ēteriskais Plāns darbojas kā mehānisms, kas fiziskajā izpausmē īsteno karmiskos cēloņus (kas rodas augstākajā Kauzālajā Plānā). Tam tiek piedēvētas arī dažas parapsiholoģiskas parādības, piemēram, ēteriskā projekcija (vai ceļojumi Ēteriskajā Ķermenī), lai gan pats Ēteriskais Ķermenis pēc fiziskās nāves sadalās salīdzinoši ātri, pretēji augstākajiem dvēseles apvalkiem. Tātad, tas ir neatņemama un vitāli svarīga fiziskās eksistences daļa.

 

3. Astrālais Plāns un Astrālais Ķermenis

 

Astrālais Plāns (angļu val. Astral Plane), kas ezotēriskajā kosmoloģijā pazīstams kā Emociju Plāns vai Kārību Plāns, ir otrais visizsmalcinātākais Būtības līmenis, kas atrodas starp Ēterisko un Mentālo Plānu. Šī sfēra ir visu emociju, kaislību, kārumu un spēcīgu vēlmju domēns, kas caurstrāvo fizisko pasauli. Šī iemesla dēļ to uzskata par diezgan haotisku līmeni, kuru viegli sajaukt ar realitāti, jo emocionālās enerģijas tajā ir ļoti intensīvas un spēj radīt iespaidīgas, bet maldīgas vīzijas un pieredzi. Tieši Astrālajā Plānā notiek lielākā daļa sapņu un vīziju, un tā vibrācijas ir cieši saistītas ar cilvēka sajūtām un momentānām reakcijām uz apkārtējo vidi.

 

Cilvēka apziņas izpausme šajā līmenī ir Astrālais Ķermenis (vai Emocionālais Apvalks). Šis ķermenis ir tieši atbildīgs par visu cilvēka emocionālo dabu, ieskaitot gan destruktīvās (bailes, dusmas, skaudība), gan pozitīvās, bet joprojām pieķeršanās saistītās emocijas (personīgo mīlestību, prieku). Pēc fiziskās nāves dvēsele nonāk Astrālajā Plānā, kur notiek emocionālā attīrīšanās, ko sauc par otro nāves posmu. Šajā procesā zemes kārības un kaislības tiek atstātas Astrālajā matērijā, lai dvēsele, kļūstot vieglāka, varētu turpināt pacelšanos uz mierīgākiem un garīgi augstākiem Mentālajiem un Kauzālajiem Plāniem.

 

Savas vibrācijas dēļ Astrālais Plāns kalpo kā pārraides līmenis, caur kuru Mentālā Plāna domu formas iegūst emocionālu lādiņu, kas pēc tam caur Ēterisko Plānu tiek pārnests uz fizisko ķermeni. Astrālā projekcija ir parādība, kad apziņa kopā ar Astrālo Ķermeni uz laiku pamet fizisko ķermeni, lai ceļotu šajā emociju pasaulē. Svarīgi atzīmēt, ka Astrālā Plāna matērija nav mūžīga; emocionālais apvalks tiek radīts katrai inkarnācijai un sadalās pēc kāda laika pēc fiziskās nāves, kad ir pabeigts tā emocionālo pieķeršanos attīrīšanas darbs.

 

4. Mentālais Plāns un Mentālais Ķermenis

 

Mentālais Plāns, saskaņā ar teozofisko kosmoloģiju, ir trešais, smalkais līmenis, kas atrodas virs Fiziskā un Astrālā Plāna un darbojas kā prāta un ideju sfēra. Tas ir domāšanas vielas izmērs, kas caurstrāvo fizisko pasauli un ir atbildīgs par visiem intelektuālajiem procesiem – loģiku, analīzi, plānošanu, mācīšanos un atmiņu. Tas ir daudz smalkāks par emocijas valdošo Astrālo sfēru un ir saistīts gan ar konkrētām, gan abstraktām domām. Ņemot vērā tā būtību, tas tradicionāli tiek iedalīts divos apakšlīmeņos: zemākajā mentālajā līmenī, kur darbojas ikdienas, loģiskais prāts, un augstākajā līmenī, ko bieži dēvē par Kauzālo Plānu, kurā tiek apstrādātas augstākas, abstraktākas idejas, kas saistītas ar dvēseles karmisko mantojumu.

 

Cilvēka atbilstība šajā līmenī ir Mentālais Ķermenis (vai apvalks), kas darbojas kā domu ģenerators un domāšanas instruments. Tieši Mentālais Ķermenis ļauj mums veidot kompleksas domu formas un sistematizēt uzkrātās zināšanas. Tas ir nepārtraukti aktīvs un, īpaši zemākajā līmenī, cieši saistīts ar emocionālo Astrālo Ķermeni, tāpēc ikdienas domāšana bieži ir nokrāsota ar emocijām un kārībām. Dvēseles evolūcijas laikā tiek tiekts attīrīt šo ķermeni, paceļoties uz augstāko – Kauzālo – līmeni. Šī transformācija ļauj norobežoties no personiskām un egoistiskām idejām, un tā vietā sasniegt objektīvu, vispārēju zināšanu un abstraktas, tīras patiesības.

 

Mentālais Plāns ir būtisks mehānisms evolūcijas procesā, jo caur to dvēsele apstrādā savas pieredzes un spēj izdarīt apzinātas izvēles, kas pēc tam nosaka karmu. Pretēji Astrālā Plāna emocijām, kas var būt haotiskas, Mentālā Plāna enerģija ir sakārtotāka un mērķtiecīgāka, radot pamatu garīgai pilnveidošanai. Augstākais Mentālais Plāns, kas darbojas kā dvēseles „krātuve” (Kauzālais Ķermenis), uzglabā visu uzkrāto gudrību un mācības no daudzām inkarnācijām. Tātad šis līmenis iezīmē individuālā intelekta virsotni un ir tilts uz tīro Intuīciju un Budhisko Plānu.

 

5. Kauzālais (Cēloņsakarību) Plāns un Kauzālais Ķermenis

 

Kauzālais Plāns (angļu val. Causal Plane), saskaņā ar teozofisko un ezotērisko kosmoloģiju, ir ceturtais – un pirmais patiesi garīgais – Būtības līmenis, ko bieži dēvē par Augstāko Mentālo Plānu. Šī sfēra, kas nosaukta no vārda Causa (cēlonis), ir patiesās individuālās dvēseles (Ego) mājvieta, kas saglabājas visu reinkarnāciju ciklu. Tieši šajā līmenī tiek uzglabāti visi karmiskie ieraksti – tas ir, visu to pieredžu sēklas un cēloņi, kas dvēselei būs jāpiedzīvo nākotnē zemākajos līmeņos. Kauzālais Plāns ir daudz smalkāks par emocionālajiem (astrālajiem) un loģiskajiem (zemākajiem mentālajiem) plāniem, un tā funkcija ir apstrādāt universālas, abstraktas patiesības un intuitīvas atziņas, kas nav atkarīgas no materiālās pasaules mainīguma vai personīgām emocijām.

 

Cilvēka apziņas atbilstība šajā līmenī ir Kauzālais Ķermenis (angļu val. Causal Body). Tas ir nemirstīgs dvēseles apvalks, kas kļūst arvien mirdzošāks un attīstītāks, dvēselei progresējot evolūcijas ceļā. Pretēji zemākajiem dvēseles apvalkiem (fiziskajam, ēteriskajam, astrālajam un zemākajam mentālajam), kas sadalās pēc katras fiziskās nāves, Kauzālais Ķermenis saglabājas. Tas darbojas kā „garīgais sēklas princips” jeb individualitātes reģistrs, kas uzkrāj visas labās īpašības, mīlestību, gudrību un garīgās mācības, kas iegūtas daudzu dzīvju laikā.

 

Sasniegusi šo līmeni caur dziļu meditāciju vai garīgu darbu, persona piedzīvo patiesās iekšējās identitātes sajūtu, uztverot sevi nevis kā mirstīgu personību, bet gan kā attīstošos dvēseli, kas piedalās lielā evolūcijas procesā. Kauzālais Ķermenis kalpo kā pārraides līdzeklis, kas pārnes Augstāko Plānu (Budhiskā, Atmiskā) gribu un mērķus uz Mentālo Plānu un zemāk. Tas ir būtisks evolūcijas rīks, kura galvenais mērķis ir kļūt par gaismas trauku, pilnībā attīrīt karmu un savienoties ar vēl augstāku, Budhisko (Intuīcijas) Būtības sfēru.

 

6. Budhiskais Plāns un Budhiskais Ķermenis

 

Budhiskais Plāns (angļu val. Buddhi Plane), kas pazīstams arī kā Intuīcijas Plāns, ir piektais smalkākais līmenis teozofiskajā kosmoloģijā, kas atrodas virs Kauzālā (Augstākā Mentālā) Plāna. Šis plāns reprezentē tīru intuīciju, garīgu gudrību un universālu mīlestību, kas pārsniedz jebkuru loģisku domāšanu vai emocionālas pieķeršanās. Tā ir sfēra, kurā dvēsele sāk aptvert visu dzīvības formu būtisko vienotību un visas eksistences integritāti, un atšķirības, kas šķiet tik taustāmas zemākajos plānos, šeit pilnībā izzūd. Budhiskais Plāns ir tiešs tilts uz augstāko Garīgo Būtību un ir viens no tiem apziņas stāvokļiem, kurā var piedzīvot Dievišķuma izpausmes.

 

Cilvēka atbilstība šajā līmenī ir Budhiskais Ķermenis (angļu val. Buddhic Body). Tas ir ārkārtīgi smalks, mirdzošs un neizsakāms. Budhiskais Ķermenis ir tas garīgā apvalka komponents, kas ļauj dvēselei piedzīvot augstāko svētlaimi (Ananda) un tīru, beznosacījumu mīlestību. Tā ir no ego ierobežojumiem atbrīvota dvēsele, kurā individualitāte (Kauzālais līmenis) saplūst ar universalitāti. Budhiskais Ķermenis darbojas kā intuīcijas uztvērējs, spējīgs acumirklī uztvert Patiesību bez domāšanas procesa, kas nepieciešams Mentālajā Plānā.

 

Garīgās evolūcijas gaitā, pilnībā attīstīts Budhiskais Ķermenis simbolizē atziņas sasniegšanu un gudrības pilnību, kas ļauj dvēselei vadīt citus. Kad dvēsele pilnībā apvieno Kauzālo un Budhisko Plānu, to sāk dēvēt par Monādi – Dievišķā Gara izpausmi. Pilnīga Budhiskā Ķermeņa sasniegšana nozīmē atbrīvošanos (Mokša) no reinkarnāciju cikla. Lai gan šis līmenis ir praktiski nesasniedzams parastam cilvēkam, tas ir galvenais Garīgā Ceļojuma mērķis, paredzēts visiem, kas tiecas pēc vienotības ar Dievišķo Apziņu.

 

7. Atmiskais Plāns un Atmiskais Ķermenis

 

Atmiskais Plāns (angļu val. Atmic Plane), ko dēvē arī par Gara Plānu, ir sestais, īpaši smalkais un augstais līmenis teozofiskajā hierarhijā, kas atrodas tieši virs Budhiskā (Intuīcijas) Plāna. Šis līmenis reprezentē Dievišķo Gribas Spēku un augstāko Garu (Atmanu) – Dievišķuma individualizēto dzirksteli, kas ir katras dzīvās būtnes esence. Atmiskais Plāns ir mūžīgs un nemainīgs, atspoguļojot absolūtu Būtības mieru un tīru, nedualistisku apziņu.

 

Šajā līmenī individuālais aspekts, Atmiskais Ķermenis (angļu val. Atmic Body), ir vis tīrākā garīgās gribas un spēka izpausme. Tas nav ķermenis tradicionālā nozīmē, bet drīzāk tīra Gara apvalks, kas paredzēts Dievišķās gribas un mērķa izteikšanai. Kad dvēsele pilnībā savienojas ar Budhisko Plānu, tā sasniedz Atmiskā Plāna īpašības – absolūtu brīvību un Dievišķu neatkarību no zemāko līmeņu ierobežojumiem. Atmiskais Ķermenis, darbojoties kopā ar Budhisko Ķermeni, veido Monādi – Gara-Dvēseles nemirstīgo trīsvienību, kas ir cilvēka patiesā identitāte.

 

Atmiskais Plāns ir individuālās attīstības galīgais līmenis, pirms pārejas uz Logosa (Monādisko), universālās Būtības līmeni. Garīgā evolūcija sasniedz savu virsotni, kad apziņa pilnībā apgūst Atmisko Plānu, kļūstot par aktīvu Dievišķās Gribas balstu Visumā. Šajā līmenī vairs nav personīgās gribas, bet tikai Dievišķā Mērķa realizācija. Tas ir augstākais stāvoklis, ko individuālā apziņa var sasniegt inkarnāciju ciklā.

 

Nemierīgā Dvēsele (Nemierīgā Dvēsele)