Հայերենի առանձնահատկությունները։ Ինչո՞վ է հետաքրքիր և կարևոր հայկական հնդեվրոպական լեզուն աշխարհում։

Այս պաստառը, որը կրում է «ՈՉ ԵՎՐՈՊԱԿԱՆ ՀՆԴԵՎՐՈՊԱԿԱՆ ՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ ԱՐՄԱՏՆԵՐ» վերնագիրը, մանրամասն ներկայացնում է հնդեվրոպական ծագում ունեցող երեք հիմնական ճյուղերը, որոնք ձևավորվել են Եվրոպայից դուրս։ Յուրաքանչյուր հատված հետևում է միասնական կառուցվածքի. վերևում նշված է ճյուղի անվանումը, որին հաջորդում է հակիրճ նկարագրությունը, իսկ կողքին պատկերված է դրա պատմական ոգին արտացոլող դիմանկարը և մշակութային ինքնությունը խորհրդանշող նշանը։ Ստորև ներկայացված է ժամանակակից պետությունների ցանկը՝ իրենց դրոշներով, ինչպես նաև նշված են ամենակարևոր էթնիկ խմբերը կամ լեզուները։
 
Առաջին մասում, որը նվիրված է «1. ԻՐԱՆԱԿԱՆ» ճյուղին, պատկերված է ազնվականի դիմանկար։ Այս խումբը խորհրդանշում է Ֆարավահարի նշանը, իսկ ժամանակակից պետություններից նշված են Պարսկաստանը (Իրան), Տաջիկստանը և Աֆղանստանը։ Այս ճյուղի ամենամեծ ժողովուրդներն են պարսիկները, տաջիկները, փուշթունները, քրդերը, բելուջները և օսերը։
 
Երկրորդ մասում, որը կոչվում է «2. ՀԱՅԿԱԿԱՆ», տեսանելի է տղամարդու դիմանկար՝ Հայկական լեռնաշխարհի և հին ճարտարապետության ֆոնին։ Ճյուղի խորհրդանիշը երկրաչափական ութանկյուն նախշ է։ Այստեղ ժամանակակից պետությունը Հայաստանն է՝ հայ ժողովրդով։
 
Երրորդ մասում՝ «3. ՀՆԴԱՐՅԱԿԱՆ (ՀՆԴԿԱԿԱՆ)», պատկերված է տղամարդ, իսկ նրա կողքին՝ Աշոկայի անիվը (Հնդկաստանի խորհրդանիշ)։ Ժամանակակից պետությունների շարքում նշված են Հնդկաստանը, Պակիստանը, Բանգլադեշը, Նեպալը, Շրի Լանկան և Մալդիվները։ Այս խմբի ամենակարևոր լեզուներն ու ժողովուրդներն են հինդին, բենգալերենը, փենջաբերենը, մարաթին, գուջարաթին, նեպալերենը, սինհալերենը և սինդհին։