Vertaling:
Weet u dat die beroemde kosmiese liggaam wat in 1920
in Namibië ontdek is, bekend staan as die Hoba-meteoriet? Hierdie
indrukwekkende natuurwonder is gevind in wat toe Suidwes-Afrika was, op die
noordelike rand van die streek naby die dorp Grootfontein, op die grond van die
plaas Hoba West. Die historiese ontdekking het heeltemal per toeval gebeur toe
'n plaaslike boer en grondeienaar, Jacobus Hermanus Brits, sy land met 'n
ossewa-ploeg geploeg het. Terwyl hy die aarde geploeg het, het die ploeg
skielik teen 'n ongewoon harde metaalvoorwerp vasgesteek wat onder 'n vlak laag
grond versteek was, en latere uitgrawings het 'n massiewe, plat metaalplaat
blootgelê, waarvan die grootste deel ondergronds gelê het.
Die meteoriet het sy naam gekry van die gebied waar
dit gevind is – die Hoba-plaas – terwyl die woord "Hoba" self ook
"geskenk" beteken in die plaaslike taal. Alhoewel die meteoriet die
aarde ongeveer 80 000 tot 300 000 jaar gelede bereik het, het dit nie eens 'n
tradisionele groot impakkrater geskep nie, vanweë sy ongewone plat vorm, vlak
invalshoek en sterk atmosferiese vertraging. Wetenskaplikes het bereken dat die
aanvanklike massa van die kosmiese liggaam ten tye van impak ongeveer 500 ton
kon gewees het, maar die grootste deel daarvan het in die atmosfeer verbrand of
verdamp, terwyl die soliede massa wat op die grond geland het, mettertyd 'n
deel van sy gewig verloor het weens omgewingsverwering en vandalisme.
Tans word beraam dat die Hoba-meteoriet ongeveer 60
ton weeg (sommige historiese bronne dui tot 66 ton aan), en sy fisiese
afmetings is ongeveer 2,7 meter in lengte en breedte, en ongeveer 0,9 meter in
dikte, wat dit amptelik erken as die grootste bekende ongeskonde meteoriet en
die grootste natuurlik voorkomende stuk yster op aarde. Volgens sy chemiese en
mineralogiese samestelling behoort hierdie kosmiese vonds aan 'n seldsame tipe
ystermeteoriete bekend as ataksiete, wat gekenmerk word deur 'n buitengewoon
hoë nikkelinhoud. Presiese laboratoriumtoetse het getoon dat die meteoriet uit
ongeveer 82–84 persent yster, sowel as ongeveer 16 persent nikkel, asook klein
hoeveelhede kobalt en spoorhoeveelhede fosfor bestaan; vanweë die uitermate hoë
nikkelkonsentrasie, ontbreek dit heeltemal aan die kenmerkende
Widmanstätten-kristalstruktuurlyne wat in die meeste ander metaalmeteoriete
gevind word.
Die eerste amptelike wetenskaplike gevolgtrekkings en
metallurgiese analise is in 1929 deur die navorser L. J. Spencer gepubliseer,
en in die daaropvolgende dekades het geoloë en metallurge uitgebreide navorsing
gedoen om die struktuur van protoplanetêre kerne in die vroeë sonnestelsel en
die magnetiese eienskappe van die meteoriet te verstaan. Met betrekking tot die
kwessie van straling, is dit belangrik om daarop te let dat die Hoba-meteoriet
nie radioaktief is nie – dit bevat geen spore van radioaktiewe elementverval
nie, en hou dus hoegenaamd geen bedreiging vir gesondheid in nie, alhoewel
plaaslike uraanmynmaatskappye in latere jare finansiële ondersteuning gebied
het vir beskermingsmaatreëls teen vandale.
Vanweë sy enorme gewig en grootte is die meteoriet nog
nooit verskuif nie, en daar is ook nog nooit 'n poging aangewend om dit vanaf
sy oorspronklike ontdekkingsplek te verplaas nie. Om hierdie onskatbare
wetenskaplike voorwerp te beskerm, het die Namibiese regering dit reeds in 1955
tot 'n nasionale gedenkwaardigheid verklaar. In 1987 het die plaaseienaar die
stuk grond aan die staat geskenk, waarna 'n klipamfiteater, 'n
besoekersinligtingsentrum en sekuriteitsinfrastruktuur rondom die meteoriet
gebou is om aandenkingjagters te stuit wat voorheen probeer het om stukke
daarvan af te kap. Vandag is die Hoba-meteoriet een van die mees besoekte en
gewildste toeristebestemmings in Namibië, waar duisende reisigers van regoor
die wêreld 'n duisende jare oue kosmiese oorblyfsel direk onder die oop hemel
kan sien en aanraak.
Volgens die relase van visioenêres en heldersiende
persone (nie wetenskaplikes nie!), word die Hoba-meteoriet nie as 'n blote stuk
metaal beskryf nie, maar as 'n kragtige kosmiese "baken" of
energie-akkumulator. Daar word beweer dat inligtingskodes uit die diep uithoeke
van die heelal vir biljoene jare daardeur na die aarde oorgedra is, en die
metaal self tree op as 'n antieke battery wat steeds oerinligting van kosmiese
oorsprong rakende die vorming van sterrestelsels bewaar.
Tydens hipnotiese sessies of regressiewe meditasies
wat deur sekere esoteriese praktisyns uitgevoer word, word visuele herinneringe
van die werklike oomblik van impak na bewering ervaar. Deelnemers aan hierdie
visioene rapporteer dat hulle nie 'n konvensionele vuurbal gesien het nie, maar
'n verblindende stroom lig in 'n vreemde violet of silwer skakering wat oor die
hemelruim geklief het en bewustelik sy landingsplek op die grondgebied van die
huidige Namibië gekies het, en sekere planetêre energielyne in plek geanker
het.
'n Gewilde visie stel ook voor dat mense naby die
meteoriet 'n vreemde vertraging in die verloop van tyd of emosionele verligting
ervaar, wat esoteriese praktisyns toeskryf aan die reinigende effek van die
"goue metaalveld". Veronderstel die nikkel-ysterverbinding skep 'n
subtiele magnetiese veld wat met die menslike hartchakra resoneer, wat help om
onderbewustelike traumas skoon te maak en die individu met universele bewussyn
te verbind.
Opstandige Siel

.jpg)
Komentarų nėra:
Rašyti komentarą